اشعار زیر از کتاب  مجموعه اشعار و شرح احوال و نقد آثار

میرزا شوقی بهبهانی  که توسط جناب آقای خیرالله محمدیان  گردآوری شده و

هم اکنون در مغازه ی آقای  سیّد محمد سیّد و ویدئو کلوپ تختی ( آقای مهدی

روحی پور ) توزیع میگردد و شامل :

بخش اول :

1) اشعار فارسی

  الف) اشعار فارسی ( اجتماعی ، دینی ، اخلاقی و ... )

   ب ) مراثی و نوحه ها

2) اشعار به گویش محلّی بهبهانی

3) اشعار به گویش لری دهدشتی

4) اشعار منصوب به شوقی

بخش دوم :  شرح احوال و افکار و آثار میرزا شوقی بهبهانی

5 ) توضیحات مربوط به اشعار فارسی شوقی

6) نوحه ها و مراثی شوقی

7 ) اشعار محلّی شوقی

         --------------------------------------------------------------

                                  سید بوایی (1)

خواب دیدم من شهید کربلا            گفتم : آقا این سید هست از شما؟

شکوه ها کردم ز دست این سید              ناگهان آقا مرا کردی صدا :

" شوقیا " گر این سید باشد چنین      نیست او از نسل ما ، حاشا کلا

          ----------------------------------------------------

                                    سید بوایی ( 2)

پیمبر گفت: همچون گل که از بوی گلاب آید

                                   مرا جویید از اولاد من ، در سرو روحانی

چه ( چو ) نبود متصّف با این صفت علوی مخوان او را

                                      که پیغمبر بوَد یبزار از اولاد شیطانی

                                                       میرزا شوقی بهبهانی

                                            گردآورنده : خیرالله محمدیان

                                        حا شا

  یار با ما چه جفاها می کُ                دلِمِش بُرده و حاشا می کُ

   اَکِفِ پای نِشی مِرزنگَم              اوسّه که چشم مِه پاسا می کُ

  خالِ سُوزی سِرِ کَچَّی کُفتِه                 که تمنّا اَ پُسِ شا می کُ

بُچ و زُلفِی که اَ یَی دونه سَوان            یِِه دِدَن خدمتِ کاکا می کُ

  سرخی پای نِه اَ رنگِ حَنان           خین مِی رِختِه و حاشا می کُ

  قولِکیش داده اَ ما تا بِنِشیم              می ده یا شور اَ دادا می کُ

هرچی می شَم وُ می یَم وُمیشگم        بُر گِکاش هِی اَمِه بالا می کُ

  چِشمِشِی دَس اَ خنجَر بُرده        " شوقی " هم شَسّه تماشا می کُ

                                                       میرزا شوقی بهبهانی

                                            گردآورنده : خیرالله محمدیان

                                                            محرّم

بِزه طَبّال طَبلِ غُصِّه وُ غَم                     بُکُه بِرنازِنینا رَختِ ماتَم

 کِه پاشِسِّه اَ یَی بُنیاد عالم                    عَزا دارِن هَمِی اُولاد عالم

                      پُر از غُصه دلِ مَرد و زِنِندی

                     همه مشغول چیکّ وُ شیونِندی

خِبر از عالِم  بالا رِسِیِّه                       مُحرّم ماتِم کبری رسِسِّه

عَزِی شاهِنشِه والا رِسِسِّه            غُروش وُ مَحشِری صَد جا رِسِسِّه

                    حسین نور دو چشم شاهِ مَردون

                   تِن پاکِش وابیدِه غرق در خون

وُبیده بهبهو یَه جا سیاپوش         صِدِی کوس عزا کر میکوتی گوش

اَدرد وغم نِکِرده غَلِّه ها خوش     اَداغِی باغ وُ صحراسرد وخوموش

                    هَمِی جا مجلس رُوضَن و ماتم

                    اَ چشم خلق خی تُپ میکُ نَم نَم

بُکو تا زیتِرن رَختِ عزا بِر          اَ شافَرض و ایمومزادِه بِزه سِر

اَتِه صَحن و تِه ایوو و دِم در         وُلِی حُوض و دِم دیوار آجر

                   زه وِیساده هَوی ریگِ تِه خِروا

                     هَموشُو صاحبِ نَرذ وُ تِمَنّا 

یِکی خُشکی دِلِی میخَه وُبو تَر        یِکی چُقّی دِلِی میخَه وُبو لَر

یِکیش می مِی کِلاغ دِربَهرِتی پَر     یکی مایی میتِی گیربَهرتی نَر

                 خلاصَه هر دلیش یَه چی پِسَندن

                     دِل هرکی اسیر یَه کِمَندِن

 .        .         . 

                                                              تقی آصفی