دیروز سه شنبه مورخ 25 اردیبهشت ماه سال 1386

دومین جشنواره غذاهای سنتی ،برنامه ای  از

 روابط عمومی شهرداری و شورای اسلامی شهرستان بهبهان

در مهمانسرای مارون برگزار شد.

شرح گزارش در ادامه مطلب ...

                                            زن خوب

اَمجنون گُفشُولیلی سی چه خوبی؟      پِ اِی سِیوِی خُوتَعریفات درو بی

     چه قَدَّت گُه اَ بُرگِی وُ دهونِی         اَ چِشمِی قَدِّ وُبالای گِشت وُ جونِی

     گُتِی لیلی اگر سه یا سفیدی          اَ سی مِه همسری رِن برگِ بیدی

    لب وُ دِندونِش وُ بُرگ وُ دهونِی             بُلورِ گردن وُ چِشمِی نمونِی

  تِنِی اَی سِفت وُ بَفتِی رِن نِه نرمی         نگو سُمبِی کُلُفتی مثلِ چرمی

   تِه خَهک وُ خُل تِه صحرا پلورِسِّه              تِفُوت بین دوگِ وُرسِّه

   میای وَختی قِشَی میکُه حمایل          اُوسَندی دیتِّنِی هِسّی شمایل

   یِنِن رَه رَهتِنِی کوگ دِری رِن          نِحیب وُ سِر بِه زی مثلِ پِری رِن

   همیشه گَپ سِرِ فَهم وُ کِمالِن            سرِ لَفظِن نِه اَ حُسن جمالِن 

                          سِه مِه هرگَی ببینم روزِ عیدِن

                         نگو خوبی زِه اَی سه یا سفیدن

                                                                علیرضا قیصری       

   عارفان با عشق عالم می شوند       بهترین مردم معلم می شوند

   عشق با دانش متمم می شود      هر که عاشق شد معلم می شود

با سلامی گرم و عرض خسته نباشید خدمت همه ی معلم های عزیز ،

 هفته معلم رو بهشون تبریک میگم و این شعر را بهشون تقدیم می کنم

بوی گل بوی بهاران می دهی

مثل شبنم بوی باران می دهی

آبی هستی مثل آرامش به من

درس خوبی درس ایمان می دهی

یک بغل لبخند با فرفره

دست ما گل های خندان می دهی

تو به من با لحن خوب کودکی

یاد ایام دبستان می دهی

یاد ژاله یاد گلهای غریب

مانده در اندوه گلدان می دهی

روز باران و کتاب گمشده

یاد کبرای پریشان می دهی

بوی خوبی بوی بودن بوی مهر

بوی لطف خاله مرجان می دهی

آب بابا نان ندارد دست تو

خالی اما تو به من جان می دهی

خوب می دانم اگر دارا شوی

به تمام کودکان نان می دهی

آشنای تشنگی های زمین

تو به شبنم چشم گریان می دهی

در جهانی خالی از مهر و صفا

بوی بخشش بوی احسان می دهی

برگ ها گر تر شد از اشک یتیم

دفتری از جنس باران می دهی

میرزای کوچک قلب منی

بوی جنگل های گیلان می دهی

میهن خود را کنیم آباد را

یاد فرزندان ایران می دهی

                                                روزنامه ی نگاه به رویداد های آموزش و پرورش

                                          چشم انتظار

  روز وُ شُو چِشم انتظارت مِه مِشینم تا بیَه

                                          ملِّه ها ، تَنگارِه ها مُو گل مِچینم تا بیَه

  باغ سینه م سی تو اِمرو چل چراغو بی وُ مِه

                                           عکس تو ری اُینه ی اَفتُو مِبینم تا بیَه

  رنگِ مهتُووی وُبیدِه شیشه دل ، زی بیُو

                                          بیدیَم پابسِّ تو ، هِسَّم ، همینم تا بیَه

  مِی گداها شسِّه یَم چارکُندِه  ری جُوجیمِ عشق

                                         بَلگِ زرد دار خُشکِ ری زِمینم تا بیَه

  اِمرو اُورِ آسِمو اِنگُر مِباره عطرِ گُل

                                          عطر یاس یارِ خوبِ نازنینم تا بیَه

  مِی گلِ بوسونی اِمرو رِختِه بی ری زِمی

                                         که گُلو پاشُو وُبیدِه سرزمینم تا بیَه

  گُنجیکی ری پَرزِ خار وُ بُلبُلَی ری دار گل

                                      شَسِّیِن بَندیرِ یار وُ مِهَم مِشینم تا بیَه

  خِیرو برکت رِختِه هرجا پات نِهاده ری زِمی

                                   خُم اَدِرکارِت مُزیری خوشه چینم تا بیَه

  تو سوار اسبِ سُوز و مِه غلومِ پاپِتی

                                     زیرِ گَرتِ سُمبِ اسبِت بهترینم تا بیَه

  لُوخِنَی نیمول وُ رقص لُخچه هُی نارنج و بید

                                     مُشتلاغو میدَه اَ شعرِ شیرینم تا بیَه

  ری بِهونِ بِهبهو نومِت نوشته اَ طلا

                                   زیرِ طُقِّ بُرگِ چِشمِت یاسمینم تا بیَه

  کِرده مِن جُور وُ سراِندِختِه مِن گل جُوجیم

                                   یُوردک دل لایِقِت نی شرمگینم تا بیَه

  چِه خِشِندی مِندِکَی گل بُتِّه های انتظار

                                  مِه اُوشینم گل ببوسم گل بِچینم تا بیَه

  نورِ چِشمَم  مهدی اَی دَسِّی گل گلگُمبِکم  

                                  خُم اَ قُربونِت بِشَم ای ماه دینم تا بیَه

  خادمیون غیرِ یِش نیسّی امید وُ آرزو

                                 که وُبو پِیغوم وصلت همنشینم تا بیَه

                                               علی خادمیون

سلام...

اینجکه شهرک خوبین که مثالی نیسی...........حیف ای شهره که دلسوزی ا حالی نیسی

اما...

بالاخره فعالیت سایت رسمی بهبهان با عنوان بهبهان وب www.behbahanweb.com به 

مدیریت میلاد شکری نسب و به همت 10-12 تا جوون علاقمند به این خاک عزیز راه اندازی شد...

تیمی فعال...علاقمند . دلسوز بهبهان.گروهی که تشکیل شده از چند نفر از فعال ترین

وبلاگ نویسان و علاقمند به بهبهان.

بهبهان وب از روز شنبه فعالیت رسمی خودش رو زیر نظر پژوهشسرای خوارزمی بهبهان آغاز کرد.

جا داره اینجا از مدیریت محترم پژوهشسرا جناب آقای افشون هم در این جا تشکر کنم.

بهبهان وب برای همه ی دوست داران بهبهان جا داره...

این سایت از 8 بخش مختلف تشکیل شده که هر بخش زیر نظر یکی از مدیران سایت فعالیت میکنه.

افرادی که مایل به همکاری هستن کافیه مدیر بخشی که تمایل دارن در اون فعالیت کنند

از طریق ایمیل تماس بگیرن و مطالب خودشون رو به آدرس مدیریت ارسال کنند.

بخش های مختلف سایت و مدیران هر قسمت به شرح زیر هستن:

·        مدیر سایت:علی رضا (میلاد) شکری نسب ؛

·        مدیر گروه بهبهان:رضا خورشیدی ؛

·        مدیر گروه بهبهان و هنر:میترا شکری نسب ؛

·        مدیر گروه شعر و ادب:صادق آصفی ؛

·        مدیر گروه علم و دانش:حامد بخردی نسب ؛

·        مدیر گروه بهداشت و سلامت:زهرا کیوان ؛

·        مدیر گروه مذهبی:محمد موثق پور ،

·        مدیر گروه رایانه و موبایل:سیامک آصفی ،

• مدیر گروه گالری عکس:علی رضا (میلاد) شکری نسب.

منتظر مطالب شما دوستان عزیز هستیم.

تبصره 1:مطالب ارسالی با نام ارسال کننده ی مطلب در سایت ذکر میشه.

تبصره 2:خواهشمندیم مطلب ارسالی حتما با ذکر منبع باشه.

تبصره 3:حتی الامکان سعی بشه مطالب ارسالی در رابطه با بهبهان باشه.

موفق باشید و همیشه پیروز...

                                             به قلم   صادق آصفی

                                  غمزه ي يارو

  اَي کِسيم وامِلِه هِسَّم گِل وُگَپ           زَهلِي گُندَم هِسّي ، دِلِ گَپ

     زَهلِمِش گَردشِ گَردو بُردِه               دِلِمِش غَمزه ي يارو بُرده

     گَردش چَرخ وُ خيال يارو               هر دو موزونِن وُهم ناموزو

  زيرچرخ اَي چِه(= چو) علي سينايه       اَفقيري کُم اَ گِل مي سايه

  هرکِي دي شُو چِه(= چو) اَبونصرِي زا    صُبگهي گُسنِه تاعصرِي دا

  چه(= چو) مِه بي زَهلِه وُدِل کي وُبي؟      زَهلِه ام اُو وُ دِلم خي وُبي

    عاشقي اَي بُکُنَه چون وَرطَه               زيرِ دَرياچه ي گُلشا غَرقَه

     عاشقي دام دِل وُ دردِ مُدوم            عاشقي نادونين وُ فِکرِ خوم

     عاشق ليلي ، مجنون وُبي              که پِريشون وُ پِشيمون وُبي

                                                     میرزا شوقی بهبهانی

    گردآورنده : خیرالله محمدیان

زندگي نامه 
 

سعدي تخلص و شهرت «مشرف الدين» ، مشهور به «شيخ سعدي» يا

 «شيخ شيراز» است. درباره نام و نام پدر شاعر و هم چنين تاريخ تولد سعدي

اختلاف بسيار است. سال تولد او را از 571 تا 606 هجري قمري احتمال

 داده اند و تاريخ درگذشتش را هم سالهاي 690 تا 695 نوشته اند. سعدي

 در شيراز پاي به هستي نهاد و هنوز کودکي بيش نبود که پدرش در گذشت

آنچه مسلم است اغلب افراد خانواده وي اهل علم و دين و دانش بودند. 
 

 سعدي خود در اين مورد مي گويد: 

 

 همه قبيله ي من، عالمان دين بودند ----- مرا معلم عشق تو، شاعري آموخت

  ويژگي هاي آثار سعدي . . .

  آثار سعدي . . .